اتاق خواب را بدون تغییر دائمی چگونه دکور کنیم؟
در این مطلب
برای دکور اتاق خواب بدون تغییر دائمی، بیشتر تغییر را از وسایلی بگیرید که به ساختمان وصل نمی‌شوند: روتختی، پرده و فرش، چیدمان تازه، تاج تخت مستقل و چند منبع نور دوشاخه‌ای. برای دیوارها از قلاب و نوار چسبی جداشدنی، کاغذ دیواری جداشدنی و قاب‌های تکیه‌داده استفاده کنید.
چیدمان تازه؛ تغییری که هیچ اثری نمی‌گذارد
جابه‌جا کردن تخت و وسایل ساده‌ترین تغییر بی‌آسیب است و گاهی حس اتاق را بیش از هر خریدی عوض می‌کند. پیش از جابه‌جایی، نقشه ساده اتاق را با محل در، پنجره، پریزها و شوفاژ روی کاغذ بکشید و چند چیدمان را همان‌جا امتحان کنید. در چیدمان به این نکته‌ها توجه کنید:
- سر تخت را به دیواری تکیه دهید که پنجره ندارد. این دیوار کانون اتاق می‌شود و تاج تخت یا تزئین آن بیشتر به چشم می‌آید.
- قاعده رایج طراحان این است که در دو طرف تخت حدود ۶۰ سانتی‌متر فضای آزاد بماند و درها و کشوهای کمد و دراور کامل باز شوند.
- تخت، پرده و پارچه‌ها را از شوفاژ و به‌ویژه بخاری گازی دور نگه دارید.
- ایران کشوری زلزله‌خیز است. بالای تخت قفسه، قاب شیشه‌ای بزرگ، آینه یا وسیله سنگین نگذارید و در صورت امکان، تخت را زیر پنجره قرار ندهید.
- زیر پایه وسایل سنگین نمد بگذارید و آن‌ها را روی کف نکشید، چون پارکت و لمینت به‌راحتی خط برمی‌دارند.
کمد، دراور یا کتابخانه بلند ممکن است واژگون شود، به‌ویژه در خانه‌ای که کودک دارد یا هنگام زلزله. مهار این وسایل به دیوار معمولاً یکی دو پیچ لازم دارد و اینجا ایمنی بر دست‌نخوردگی دیوار مقدم است.
پارچه‌ها؛ بیشترین تغییر با کمترین ریسک
روتختی و لایه‌بندی
برای ظاهری مرتب و گرم، رختخواب را لایه‌لایه بچینید: ملحفه، روکش لحاف یا روتختی، یک پتو یا شال نازک در پایین تخت و چند کوسن.
برای ترکیب رنگ، بسیاری از طراحان قاعده سرانگشتی ۶۰-۳۰-۱۰ را به کار می‌برند: حدود شصت درصد رنگ اصلی، معمولاً دیوار و روتختی، سی درصد رنگ دوم مثل پرده یا فرش و ده درصد رنگ تأکیدی مثل کوسن‌ها. اگر اجازه رنگ کردن دیوار سفید یا کرم را ندارید، رنگ را از راه پارچه‌ها بیاورید.
پنبه و کتان هوا را بهتر عبور می‌دهند و در شهرهای گرم راحت‌ترند. در زمستان، روتختی ضخیم و بافت‌دار مثل بافتنی یا مخمل حس گرما ایجاد می‌کند.
پرده بدون سوراخ کردن دیوار
اگر پنجره میله پرده دارد، فقط خود پرده را عوض کنید. ترکیب پرده تور برای روز و پرده ضخیم یا بلک‌اوت برای شب، حریم خصوصی را تأمین می‌کند و نور صبح و چراغ‌های خیابان را کم می‌کند که برای خواب اهمیت دارد.
اگر میله‌ای نصب نشده، میله پرده فنری یا تلسکوپی راه بدون سوراخ است. این میله با فشار فنر بین دو دیواره تورفتگی پنجره می‌ایستد و طولش را کمی بیشتر از فاصله دو دیواره تنظیم کنید تا محکم شود. برای پرده سبک و متوسط مناسب است، اما پرده سنگین ممکن است به‌مرور آن را پایین بکشد.
برای حریم خصوصی در روز، برچسب مات پنجره از نوع الکتریسیته ساکن هم گزینه خوبی است. چسب ندارد، با اسپری آب روی شیشه می‌نشیند و بدون اثر جدا می‌شود.
فرش زیر یا کنار تخت
فرش اتاق را گرم‌تر نشان می‌دهد، صدا را کم می‌کند و از کف در برابر خط و ضربه محافظت می‌کند. اگر فرش را زیر تخت می‌اندازید، قاعده رایج این است که از دو طرف و پایین تخت حدود ۴۵ تا ۶۰ سانتی‌متر بیرون بزند تا هنگام پایین آمدن از تخت، پا روی فرش باشد.
با فرش کوچک‌تر، دو فرش باریک در دو طرف تخت هم نتیجه خوبی دارد. گلیم و گبه هم حس دست‌ساز به اتاق می‌دهند.
زیر فرش‌های سبک، زیرفرشی ضدلغزش بگذارید تا روی سرامیک یا لمینت سر نخورد. برخی زیرفرشی‌های لاستیکی در تماس طولانی با کف‌پوش وینیلی ممکن است لک بیندازند، پس سازگاری آن را با کف اتاق بپرسید.
تاج تخت بدون پیچ و میخ در دیوار
دیوار پشت تخت معمولاً اول از همه دیده می‌شود و تاج تخت به آن شکل می‌دهد. برای تاج بدون نصب روی دیوار سه راه هست:
- تاج متصل به بدنه تخت: بسیاری از تخت‌های فلزی و چوبی در قسمت سر، سوراخ‌هایی برای بستن تاج دارند و تاج با دیوار تماسی پیدا نمی‌کند.
- تاج ایستاده: تاجی پایه‌دار که بین تخت و دیوار روی زمین می‌ایستد.
- پاراوان: یک پاراوان چوبی، حصیری یا پارچه‌ای پشت تخت، نقش تاج را دارد و هر وقت بخواهید جمع می‌شود.
ساخت یک تاج تخت پارچه‌ای ساده هم دشوار نیست. مصالح لازم: یک تخته ام‌دی‌اف یا چندلایی، اسفنج با ضخامت حدود ۳ تا ۵ سانتی‌متر، لایی برای نرم کردن لبه‌ها، پارچه مبلی، منگنه‌کوب دستی و دو قطعه چوب برای پایه. مراحل کار:
- اندازه بگیرید. عرض تخت به‌اضافه چند سانتی‌متر را مبنا بگذارید و ارتفاع را طوری انتخاب کنید که هنگام تکیه دادن، کمر و شانه روی آن قرار بگیرد. تخته را در کارگاه به همین اندازه برش بدهید.
- اسفنج را ثابت کنید. اسفنج را با چسب مخصوص یا چند منگنه روی سطح جلویی تخته بچسبانید.
- لایی و پارچه را بکشید. اول لایی و بعد پارچه را روی کار بکشید و منگنه کردن را از وسط هر ضلع در پشت تخته شروع کنید تا پارچه یکنواخت و بدون چین بماند. گوشه‌ها را مثل بسته‌بندی هدیه تا بزنید.
- پایه‌ها را ببندید. دو قطعه چوب عمودی را از پشت به تخته پیچ کنید، یا اگر تخت سوراخ مخصوص تاج دارد، پایه‌ها را به همان سوراخ‌ها ببندید.
- از دیوار محافظت کنید. پشت تاج، در نقاط تماس با دیوار، نمد بچسبانید تا رنگ ساییده نشود.
تاج را سبک نگه دارید و روی آن قفسه یا شیء سنگین نصب نکنید.
تزئین دیوار بدون سوراخ
قلاب‌ها و نوارهای چسبی جداشدنی
چسب این قلاب‌ها و نوارها با کشیدن یک زبانه کش می‌آید و از دیوار جدا می‌شود. اگر درست نصب و جدا شوند معمولاً اثری نمی‌گذارند، اما نتیجه به رنگ و سطح دیوار بستگی دارد.
روی گچ پودری، رنگ پوسته‌شده، کاغذ دیواری، سطح زبر و دیوار نم‌دار خوب نمی‌چسبند و ممکن است رنگ یا گچ را هم با خود بکنند. مراحل نصب طبق راهنمای رایج سازندگان:
- محل را با الکل ایزوپروپیل تمیز کنید و بگذارید خشک شود. شوینده‌های خانگی لایه‌ای به جا می‌گذارند که چسبندگی را کم می‌کند.
- اگر دیوار تازه رنگ شده، دست‌کم یک هفته صبر کنید.
- نوار را به قلاب یا قاب بچسبانید و آن را حدود ۳۰ ثانیه محکم روی دیوار فشار دهید.
- حدود یک ساعت صبر کنید و بعد وسیله را آویزان کنید.
- از حداکثر وزنی که روی بسته نوشته شده، فراتر نروید و برای قاب‌های بزرگ‌تر از چند جفت نوار استفاده کنید.
اول یک قلاب را در نقطه‌ای کم‌دید، مثلاً داخل کمد، نصب کنید و بعد از چند روز جدا کنید. اگر رنگ سالم ماند، روی بقیه دیوارها هم از آن استفاده کنید.
کاغذ دیواری جداشدنی برای دیوار پشت تخت
کاغذ دیواری پشت‌چسب‌دار جداشدنی می‌تواند دیوار پشت تخت را به دیوار اصلی اتاق تبدیل کند. با این حال، جداشدنی بودن به معنی بی‌خطر بودن روی هر دیواری نیست. چسب روی رنگ تازه بیش از حد می‌چسبد و توصیه رایج این است که دست‌کم سه تا چهار هفته بعد از رنگ‌آمیزی صبر کنید.
پیش از پوشاندن کل دیوار، یک تکه کوچک را در گوشه‌ای پنهان بچسبانید و بعد از یک هفته جدا کنید. اگر رنگ یا گچ کنده شد، از این کار صرف‌نظر کنید.
تابلو، پوستر و قاب
قاب‌های بزرگ را می‌توان روی دراور یا پاتختی به دیوار تکیه داد و چند قاب را کنار هم چید. اگر قاب را آویزان می‌کنید، قاب سبک با شیشه اکریلیک یا پلکسی انتخاب کنید که وزن کمتری دارد و نمی‌شکند.
پوسترهای بدون قاب را می‌توان پس از آزمایش با چسب کاغذی کم‌چسب یا واشی‌تیپ نصب کرد. یک پارچه سبک، سوزن‌دوزی یا ترمه کوچک هم با قلاب چسبی متناسب با وزنش، برای دیوار پشت تخت انتخاب مناسبی است.
بیشتر بخوانید: چگونه دیوار خانه را بدون رنگ تغییر دهیم؟
نورپردازی اتاق خواب بدون تغییر سیم‌کشی
بسیاری از اتاق‌های خواب فقط یک چراغ سقفی دارند که برای پیش از خواب زیادی روشن و یکنواخت است. راه حل، چند منبع نور کوچک دوشاخه‌ای یا باتری‌دار در ارتفاع‌های مختلف است:
| لایه نور | کاربرد در اتاق خواب | روش بدون تغییر دائمی |
|---|---|---|
| نور عمومی | روشنایی کل اتاق برای نظافت و لباس پوشیدن | تعویض لامپ چراغ سقفی با لامپ نور گرم و نگه داشتن لامپ اصلی |
| نور مطالعه | کتاب خواندن در تخت | آباژور روی پاتختی یا چراغ گیره‌ای روی تاج تخت |
| نور ملایم و تزئینی | فضای آرام در ساعت پیش از خواب | نوار LED پشت تاج تخت، ریسه روی قفسه، چراغ رومیزی کم‌نور |
| نور شبانه | رفت‌وآمد در شب بدون روشن کردن چراغ اصلی | چراغ خواب دوشاخه‌ای یا شارژی با حسگر حرکت |
پژوهش‌ها نشان داده‌اند نور روشن در شب، به‌ویژه نور پرطیف آبی، ترشح ملاتونین را کاهش می‌دهد و می‌تواند خواب را به تأخیر بیندازد. به همین دلیل، برای اتاق خواب لامپ نور گرم با دمای رنگ حدود ۲۷۰۰ تا ۳۰۰۰ کلوین مناسب‌تر است. این عدد روی بسته لامپ نوشته می‌شود.
شدت نور هم مهم است، پس در ساعت آخر پیش از خواب فقط چراغ‌های کم‌نور را روشن نگه دارید. برای چراغ خواب، نور کم‌سوی قرمز انتخاب بهتری است. نشریه سلامت دانشگاه هاروارد همین را توصیه می‌کند، چون نور قرمز کمترین اثر را بر ساعت بدن و ملاتونین دارد. چند نکته ایمنی و برگشت‌پذیری:
- نوار LED را به جای دیوار، پشت تاج تخت یا زیر قاب تخت بچسبانید تا نور غیرمستقیم بدهد و چسبش به رنگ نرسد.
- اگر برای آباژور دیمر دوشاخه‌ای می‌خرید، روی بسته لامپ LED باید کلمه dimmable یا «دیمرپذیر» باشد. لامپ LED معمولی روی دیمر چشمک می‌زند، صدا می‌دهد و زودتر می‌سوزد.
- چندراهی‌ها را پشت سر هم وصل نکنید و سیم‌ها را زیر فرش رد نکنید، چون ممکن است آسیب ببینند و گرم شوند.
بیشتر بخوانید: چگونه نور خانه را بهتر کنیم؟
کمد دیواری، دستگیره‌ها و فضای نگهداری
در بسیاری از آپارتمان‌های ایرانی، اتاق خواب کمد دیواری دارد و درهای آن بخش بزرگی از یک دیوار را می‌پوشاند. تعویض دستگیره‌ها کم‌خطرترین راه تغییر ظاهر این درهاست.
فاصله مرکز دو پیچ دستگیره فعلی را اندازه بگیرید و دستگیره جدید را با همان فاصله بخرید تا سوراخ تازه لازم نباشد. دستگیره‌های اصلی را با پیچ‌هایشان در کیسه‌ای دربسته و برچسب‌دار داخل کمد نگه دارید.
شلوغی بیش از هر چیز ظاهر اتاق را به هم می‌ریزد. این روش‌های نگهداری سوراخ لازم ندارند:
- جعبه‌های کشویی یا دردار زیر تخت برای لباس‌های فصل دیگر و ملحفه‌های اضافه. لحاف و پتوی پشمی یا پَر را ماه‌ها در کیسه وکیومی فشرده نکنید، چون ممکن است دیگر پف نکنند. کیسه نخی برای آن‌ها بهتر است.
- آویزهای روی در که بدون پیچ روی لبه در قرار می‌گیرند؛ زیر محل تماس آن‌ها نمد بچسبانید.
- جالباسی ایستاده یا رگال برای لباس‌های پرکاربرد
- پاتختی کشودار به جای میز ساده
آینه و گیاه
آینه بزرگ ایستاده نور پنجره را بازمی‌تاباند و اتاق را روشن‌تر نشان می‌دهد. آینه تکیه‌داده ممکن است سر بخورد، پس زیرش سطح ضدلغزش بگذارید، از دسترس کودکان دورش کنید و ترجیحاً مدل پایه‌دار بخرید.
برای اتاق‌های کم‌نور، گیاهانی مثل سانسوریا (Dracaena trifasciata) و زاموفیلیا (Zamioculcas zamiifolia) کم‌توقع‌ترند. زیر گلدان حتماً زیرگلدانی بگذارید تا آب روی کف نریزد. اگر گربه یا سگ دارید، پیش از خرید سمی بودن گیاه را بررسی کنید، چون همین دو گیاه هم برای حیوانات خانگی سمی‌اند.
بیشتر بخوانید: چه وسایلی برای خانه ارزش خرید دارند؟
سوالات متداول
آیا قلاب‌های چسبی جداشدنی به دیوار آسیب نمی‌زنند؟
روی دیوار سالم با رنگ محکم، اگر طبق دستور نصب و با کشیدن زبانه به سمت پایین جدا شوند، معمولاً اثری نمی‌گذارند. روی گچ پودری، رنگ ضعیف، دیوار نم‌دار یا کاغذ دیواری احتمال کنده شدن رنگ وجود دارد. وزن وسیله نباید از ظرفیت روی بسته بیشتر باشد.
کاغذ دیواری جداشدنی را روی کدام دیوار نچسبانیم؟
روی دیواری که کمتر از سه تا چهار هفته از رنگ آن گذشته، دیوار نم‌دار، گچ پودری یا رنگ پوسته‌شده، سطح زبر و کاغذ دیواری قدیمی. اگر از کیفیت رنگ مطمئن نیستید، اول یک تکه کوچک را یک هفته آزمایش کنید.
روتختی، کوسن، فرش، چراغ‌های دوشاخه‌ای، تاج تخت ایستاده، آینه پایه‌دار، گیاهان و جعبه‌های نگهداری به‌راحتی منتقل می‌شوند. کاغذ دیواری جداشدنی و نوارهای چسبی معمولاً یک‌بارمصرف‌اند، پس اگر بودجه محدود است، سهم بیشتر را به وسایل قابل انتقال بدهید.
جمع‌بندی
اتاق خواب را می‌توان بدون تغییر دائمی به فضایی شخصی و آرام تبدیل کرد، به شرط آنکه بیشتر تغییرها از وسایل مستقل از ساختمان بیاید. چیدمان تازه، پارچه‌ها، تاج تخت ایستاده یا متصل به تخت و چند چراغ دوشاخه‌ای با نور گرم، بیشترین اثر را با کمترین ریسک دارند.
